Fotokatalysatoren

Waarom voor ons kiezen

Rijke ervaring
Met tientallen jaren ervaring in het onderzoeken, produceren en op de markt brengen van organische chemicaliën zijn we uitgegroeid tot een wereldwijde leverancier van chemisch onderzoek, ontwikkeling en productie.

Professioneel team
Genie Chemical beschikt over een zeer bekwaam R&D-team van meer dan 200 mensen.

One-stopservice
Kwaliteitsinspectie, productiecontrole en after{0}}service, die one-service bieden.

QC
Het bedrijf heeft de ISO 9001-certificering behaald en heeft een speciaal testcentrum opgezet om strenge kwaliteitscontrolenormen in alle fasen van het productieproces te implementeren. Kwaliteitsinspecteurs houden nauwlettend toezicht op het productieproces van elk product om de kwaliteit van het chemische eindproduct te garanderen.

Wat zijn fotokatalysatoren

Fotokatalysatoren zijn materialen, vooral halfgeleiders zoals titaniumdioxide en zinkoxide, die chemische reacties onder lichtstraling versnellen. Wanneer fotonen met voldoende energie het oppervlak van de fotokatalysator treffen, worden elektronen-gatenparen gegenereerd. Dit initieert redoxreacties die organische verontreinigende stoffen afbreken en watergedragen ziekteverwekkers desinfecteren. Veelzijdige en efficiënte fotokatalysatoren maken gebruik van zonne- of kunstlicht om deze reacties aan te sturen en bieden zo een hernieuwbare en milieuvriendelijke-oplossing.

Voordelen van fotokatalysatoren

Deodoranteffect

Fotokatalysatoren bevatten een component genaamd titaniumdioxide. Wanneer dit titaniumdioxide wordt blootgesteld aan ultraviolet licht of fluorescerend licht, worden reactieve zuurstofsoorten geproduceerd. Het absorbeert geur-veroorzakende stoffen waarmee het in contact komt en breekt deze af in water en koolstofdioxide. Het heeft als voordeel dat het alle geuren in de kamer verwijdert, zoals sigaretten-, schimmel- en schoengeuren.

Afbraak en verwijdering van schadelijke stoffen: formaldehydeverwijdering, geurverwijdering

Fotokatalysator heeft ook de functie van het ontleden en verwijderen van "formaldehyde". Deze schadelijke stoffen worden vervluchtigd uit bouwmaterialen en meubels en zijn de oorzaak van allergische aandoeningen in kamers. Bovendien bestaat de zeer actieve, op zichtbaar licht-fotokatalysator, in tegenstelling tot de methoden voor het verwijderen van chemicaliën of giftige stoffen, hoofdzakelijk uit een stof genaamd nano-titaniumdioxideapatiet, die ook kan worden gebruikt als voedingsadditief, die veilig is en geen bijwerkingen heeft.

Antibacteriële werking

Fotokatalysator heeft een geurverdrijvend effect. Het heeft tot gevolg dat het norovirus, influenza, Escherichia coli, Salmonella en schimmels worden afgebroken en verwijderd. Vooral schimmels verspreiden sporen terwijl ze zich vermenigvuldigen, en het coaten van wandbekleding of plafonds met fotokatalysatoren is zeer effectief tegen deze sporen.

Anti-algen- en anti-schimmeleffect

Fotokatalysatoren die zilverionen bevatten, hebben een antibacterieel effect, dus zelfs een kleine hoeveelheid licht kan een antibacterieel effect uitoefenen. Bovendien heeft fotokatalytisch titaniumoxide het effect dat het schadelijke stoffen afbreekt die door bacteriën worden geproduceerd en die niet door traditionele antibacteriële middelen kunnen worden afgebroken als ze afsterven. Het beschermt bijvoorbeeld tegen bacteriën als O-157, E. coli en schimmels en voorkomt door de schimmelwerende werking nare geurtjes.

Antifouling-effect

De fotokatalysator heeft als functie het afbreken en verwijderen van chemische stoffen zoals ammoniak die in contact komen met de wandbekleding. Daarom heeft het als effect dat het vergeling veroorzaakt door sigaretten en dergelijke onderdrukt.

Soorten fotokatalysatoren

Homogene fotokatalyse

De homogene fotokatalyse houdt in dat de reactanten en de fotokatalysatoren zich in dezelfde fase bevinden, dat wil zeggen dat beide de vorm van gassen kunnen hebben. Een van de meest voorkomende voorbeelden van gebruikte homogene fotokatalysatoren zijn ozon- en foto-Fenton-systemen (Fe+ en Fe+/H2O2). Hier moet de reactieve soort het hydroxylradicaal ('OH) zijn, dat de neiging heeft om voor verschillende doeleinden en doeleinden te worden gebruikt. Dit mechanisme voor het produceren van hydroxylradicaal (•OH) door ozon kan de twee hieronder genoemde routes volgen.

Heterogene fotokatalyse

Uit de definitie blijkt duidelijk dat "heterogene katalyse" inhoudt dat de katalysatoren en reactanten zich in verschillende fasen bevinden. Heterogene fotokatalyse is een onderwerp dat een relatief grote verscheidenheid aan reacties omvat, waaronder maar niet beperkt tot; milde of totale oxidatiereacties, dehydrogenatieproces, waterstofoverdrachtsreactie, 18O2–16O2 en deuterium-alkaan-isotopenuitwisselingsreactie, metaalafzetting, waterontgifting, verwijderingsproces van gasvormige verontreinigende stoffen, enz. In het algemeen en algemeen gebruikte heterogene fotokatalysatoren omvatten overgangsmetaaloxiden en halfgeleiders, die unieke kenmerken ondergaan.

Toepassing van fotokatalysatoren

Waterbehandeling

Bij afvalwaterzuiveringsprocessen worden verschillende binaire en ternaire halfgeleiders gebruikt als fotokatalysatoren. De fotokatalysatoren titaandioxide (TiO2) en zinkoxide (ZnO) worden vaak gebruikt bij de zuivering van afvalwater. Zinkoxide-fotokatalytische stof is een uitstekende oxidatiestof die grotendeels wordt gebruikt bij de behandeling van afvalwater in industrieën zoals de farmaceutische industrie, de druk- en verfindustrie, de papier- en pulpindustrie, enz. De titaniumdioxide (TiO2) nanobuisjes, ook wel bekend als (TNT's), zijn zeer gunstige fotokatalysatoren voor de fotokatalytische decontaminatie van water. Benjwal et al. (2015) studies tonen aan dat de op grafeenoxide-TiO2/Fe3O4 gebaseerde ternaire nanocomposieten veelbelovende implementaties zijn in de behandeling van afvalwater.

Spoormetalen verwijderen

Sommige sporenelementen zoals kwik (Hg), chroom (Cr) en lood (Pb), evenals andere metalen, zijn buitengewoon gevaarlijk voor de menselijke gezondheid. Door gebruik te maken van de heterogene fotokatalyse met het oog op het behoud van de waterkwaliteit en de menselijke gezondheid, kunnen dergelijke toxiciteiten van metalen met succes worden verwijderd, zelfs bij lagere concentraties zoals delen per miljoen (ppm).

Watersplitsing

Voor de reactie van het splitsen van water zijn verschillende soorten zoals sulfiden, oxiden en seleniden geproduceerd als fotokatalysatoren. Titaniumdioxide (TiO₂) nanodeeltjes, verschillende halfgeleiders (gekoppeld) zoals CaFe204/TiO₂, heterojunctie WO3/BiVO4, evenals kern- of schil-nanovezels zoals CdS/Zno, en nog veel meer, bieden zeer nuttige manieren voor de productie van waterstof uit water.

Zelfreinigende functies-

De fotokatalysator van titaniumdioxide (TiO₂) heeft veel erkenning gekregen als een nuttige fotofunctionele stof. De reden is dat voor het reinigen van glas- en tegeloppervlakken chemische reinigingsmiddelen nodig zijn, die met hoge energie worden uitgeput, en dat het ook duur is. Het zelfreinigende oppervlak op basis van titaniumdioxide zorgt ervoor dat zowel de anorganische als de organische moleculen moeiteloos worden geabsorbeerd en afgebroken. Daarna wordt het gemakkelijk om met water te wassen vanwege de hoge hydrofiliciteit van de TiO₂-film. De genoemde uitkomst van TiO₂ wordt onder deze voorwaarde functioneel; wanneer de snelheid van geabsorbeerde organische verontreinigende stoffen op het oppervlak van materiaal kleiner is dan die van invallende zonnefotonen per tijdseenheid. De coating, verfmaterialen voor de muren van gebouwen en bouwprocessen worden veel blootgesteld aan slechte weersomstandigheden, zoals natuurlijke regenval en fel zonlicht.

Factoren die de prestaties van de fotokatalysator verbeteren

Composieten/koppeling

Een andere haalbare techniek om fotokatalysatoren efficiënt te maken in het zichtbare licht voor verschillende toepassingen is het koppelen van halfgeleiders of composiet. Zodanig dat halfgeleiders met een grote bandafstand en een kleine bandafstand aan elkaar worden gekoppeld, zodat ze een negatiever geleidingsbandniveau (CB) hebben. Het resultaat zal dus zijn; de elektronen van de geleidingsband (CB) kunnen worden geïnjecteerd van de halfgeleider met kleine bandafstand naar de halfgeleider met grote bandafstand. Deze techniek en de kleurstofsensibilisatiemethode lijken op elkaar, maar het enige contrast is dat de elektronen van de ene halfgeleider naar de andere zullen bewegen. De productie van waterstof via gekoppelde SnO2, CdS, CdS/Pt–TiO2 en NiS/ZnxCd1–xS/gereduceerd grafeenoxide is onderzocht.

Metallisatie

Om de fotokatalytische activiteit van een halfgeleider te verbeteren, zijn verschillende edelmetalen zoals Pt, Au, Ag, Ni, Cu, Rh, Pd, enz. Gebruikt. De waarschijnlijkheid van recombinatie / hereniging van elektron-gaten wordt door dit proces verkleind, en dit resulteert in een effectieve ladingsscheiding en hogere fotokatalytische reactiesnelheden. Vanwege deze eigenschappen van edelmetalen kan de elektronenoverdracht worden bevorderd, wat leidt tot een hogere fotokatalytische activiteit.

Kleurstof sensibilisatie

Kleurstofsensibilisatie is een veelbelovende techniek voor oppervlakteontwikkeling en modificatie van fotokatalysatoren voor het gebruik van zichtbaar licht ten behoeve van energieomzetting. Kleurstoffen bezitten de oxidatie--reductie-eigenschappen en de gevoeligheid voor zichtbaar licht die nuttig kunnen zijn voor zonnecellen en in fotokatalytische systemen. Er kan een katalytische reactie op gang worden gebracht, omdat wanneer de kleurstoffen aan zichtbaar licht worden blootgesteld, ze elektronen injecteren in de geleidingsband (CB) van halfgeleiders. Een snelle en snelle elektroneninjectie en langzame achterwaartse reactie zijn de belangrijkste voorwaarden om geabsorbeerd licht direct om te zetten in elektrische energie met een hoger rendement in zonnecellen of via de productie van waterstof.

Doping

Het toepassen van doping staat bekend als het toevoegen van onzuiverheden aan een zuivere stof. Doping is onderverdeeld in twee subcategorieën, namelijk; (1) Kationische doping en (2) Anionische doping. Kationische doping omvat de dotering van kationen aan de halfgeleiders, zoals de metalen zoals Al, Cu, V, Cr, Fe, Ni, Co, Mn, enz. Aan de andere kant impliceert anionische doping het gebruik van anionen, zoals niet-metalen zoals N, S, F, C, enz. Het kristalrooster van een fotokatalysator krijgt van elk een nieuwe en unieke impact. ander doteringsmiddel. De dotering van zowel metaal- als niet-metaalionen verhoogt de fotoresponsiviteit op het oppervlak van een fotokatalysator om het zichtbare gebied te bereiken door nieuwe energieniveaus (of onzuiverheidstoestanden) op te bouwen tussen de valentieband (VB) en de geleidingsband (CB) om de bandafstand te verkleinen. De elektronen die door licht worden aangeslagen, worden verschoven van de onzuiverheidstoestand naar de geleidingsband (CB).

Hoe kan ik de deactivering van fotokatalysatoren voorkomen?

Vergiftiging

De voornaamste oorzaak van de deactivering van fotokatalysatoren is vergiftiging. Het verwijst naar de omkeerbare of onomkeerbare chemische deactivering van fotokatalysatoren en leidt tot het verlies van katalytische activiteit, stabiliteit en selectiviteit, wat ernstige problemen en economische verliezen veroorzaakt bij industriële katalytische processen. Figuur 1 toont de zwavelvergiftiging door H2S van nikkel-fotokatalysatoren met en zonder zuurstoftoevoeging.

Sinteren

Sinteren is een andere veelvoorkomende oorzaak van de deactivering van fotokatalysatoren. Het is een thermische degeneratie die gepaard gaat met een verminderd katalytisch oppervlak en ondersteuningsoppervlak. Wat nog erger is, is dat de katalytische fasen overgaan in niet-katalytische fasen, waardoor de beoogde chemische reacties worden belemmerd.

Koken

Verkooksing is verantwoordelijk voor ongeveer 20% van de deactivering van fotokatalysatoren, en dit houdt meestal verband met verstopping. De koolstofhoudende en andere materialen in de poriën van de Photocatalysts zetten zich namelijk af, waardoor de poriegrootte kleiner wordt en de reactantmoleculen niet in de porie kunnen diffunderen. Meestal kunnen deze koolstofhoudende afzettingen worden verwijderd door vergassing met waterdamp of waterstof, en we verkrijgen respectievelijk CH4, CO en COx. Deactivering van de verkooksing is dus een omkeerbaar proces. Figuur 2 is een schematische illustratie van cokesafzetting op ongemodificeerde en metaal-gemodificeerde HZSM-5-fotokatalysatoren.

Fotokatalysemechanisme

(1) Het proces begint met de absorptie van licht en de daaropvolgende generatie van ladingsdragers. Wanneer het oppervlak van de fotokatalysator wordt verlicht door licht met een energie die gelijk is aan of groter is dan de bandgap-energie van metaalhalide-perovskieten (MHP's), vindt er een onmiddellijke elektronenovergang plaats, die aanleiding geeft tot het ontstaan van elektronen-gaten (e-h)-paren. Het is vermeldenswaard dat licht doorgaans wordt onderverdeeld in twee golflengtebereiken: ultraviolet (UV) licht, dat 200-400 nm bestrijkt, en zichtbaar licht, dat het bereik van 400-800 nm bestrijkt. Met name wanneer de bandafstandsenergie (Eg) van een halfgeleider lager is dan ongeveer 3,1 elektronvolt (eV), kan het materiaal effectief zichtbaar licht absorberen. Dit vermogen is van groot belang omdat zichtbare fotonen een groot deel van het zonlicht uitmaken en bijdragen aan ongeveer 50% van de samenstelling ervan.

(2) De volgende cruciale fase omvat de scheiding en beweging van deze ladingsdragers. Terwijl licht de overgang van elektronen van de valentieband (VB) naar de geleidingsband (CB) teweegbrengt, laat het gaten achter in de VB. Deze scheiding van elektronen-gaten (e-h) is een cruciale stap in de fotokatalyse. Het is echter essentieel om te erkennen dat de recombinatie van deze fotogegenereerde elektronen en gaten een inherent en onvermijdelijk proces is. Helaas kan deze recombinatie het efficiënte gebruik van ladingsdragers belemmeren, waardoor uiteindelijk de katalytische activiteit van fotokatalysatoren afneemt.

(3) De volgende stap omvat oppervlakte-redoxreacties van de overeenkomstige reactanten. Dit omvat de snelle overdracht van elektronen die kunnen worden gereduceerd, en gaten die oxidatiepotentieel bezitten, naar aangewezen reactieplaatsen op het oppervlak van metaalhalide-perovskiet (MHP) fotokatalysatoren. Thermodynamisch gesproken vereist het bereiken van succesvolle redoxreacties een nauwkeurige afstemming tussen de energiebandstructuur van de halfgeleider en de redoxreactiepotentialen. Deze uitlijning schrijft voor dat het energieniveau van de geleidingsband (CB) negatiever moet zijn dan het reductiepotentieel, terwijl het energieniveau van de valentieband (VB) positiever moet zijn dan het oxidatiepotentieel.

Hoe fotokatalysatoren te onderhouden

01/

Kies de juiste fotokatalysatoren
Het kiezen van de juiste fotokatalysatoren voor de specifieke toepassing is van cruciaal belang om deactivering te voorkomen. Verschillende fotokatalysatoren hebben een verschillende mate van stabiliteit en weerstand tegen deactivering. Daarom is het belangrijk om een fotokatalysator te selecteren die geschikt is voor de specifieke procesomstandigheden. Het ontwerp van de Photocatalysts doet er ook toe. U kunt het oppervlak, de poriegrootte en de pelletgrootte wijzigen om vergiftiging door fotokatalysatoren te voorkomen.

02/

Houd de fotokatalysatoren schoon
Een van de belangrijkste redenen voor de deactivering van fotokatalysatoren is de ophoping van verontreinigingen op het oppervlak. Deze onzuiverheden kunnen afkomstig zijn uit de grondstof of uit de omgeving. Om dit te voorkomen, is het essentieel om het systeem periodiek te zuiveren of de grondstof te filteren.

03/

Vermijd hoge temperaturen
Fotokatalysatoren kunnen gevoelig zijn voor hoge temperaturen, wat tot deactivering ervan kan leiden. Het is van cruciaal belang om te voorkomen dat de fotokatalysatoren worden blootgesteld aan temperaturen buiten het veilige werkingsbereik. U kunt beter de temperatuur van het systeem bewaken en het proces dienovereenkomstig aanpassen.

04/

Monitor de activiteit van fotokatalysatoren
Door de activiteit van de fotokatalysatoren te monitoren, kunnen eventuele veranderingen in de prestaties ervan worden opgespoord. Dit kan worden bereikt door regelmatig de reactiesnelheid te meten of door periodiek fotokatalysatortesten uit te voeren. Door de activiteit van de fotokatalysatoren te monitoren, kunnen eventuele problemen vroegtijdig worden geïdentificeerd en kunnen corrigerende maatregelen worden genomen om deactivering te voorkomen.

Onze fabriek

Met tientallen jaren ervaring in de productie en marketing van chemicaliën van hoge-kwaliteit levert Gnee Chemical Company organische chemicaliën, biochemicaliën, farmaceutische tussenproducten en meer. Gnee Chemical beschikt over bekwaam personeel op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. Ons team van meer dan 200 mensen is verantwoordelijk voor kwaliteitstesten, productiecontrole en after- service na verkoop als een- one-stop-service. Wij bieden R&D- en productieoplossingen aan onze wereldwijde klanten. We houden ons aan het principe van "Kwaliteit eerst" en hebben de ISO 9001-certificering verkregen. We hebben ook een speciaal testcentrum opgezet om strenge kwaliteitscontrolenormen in alle fasen van het productieproces te implementeren. Kwaliteitsinspecteurs houden nauwlettend toezicht op het productieproces van elk product om de kwaliteit van de chemische eindproducten te garanderen.

productcate-1-1

Certificeringen

Veelgestelde vragen

Vraag: Wat zijn de beperkingen van het fotokatalytische systeem?

A: Veel van de halfgeleiderfotokatalysatoren zijn echter niet in staat het zichtbare licht van de zonnespectra te absorberen vanwege hun grote bandafstand. Er werd aangetoond dat de opname van een vreemd element zoals een doteermiddel in het rooster van deze fotokatalysatoren hun bandafstand verkleint en de absorptie van zichtbaar licht verbetert.

Vraag: Wat zijn de technische uitdagingen van fotokatalyse?

A: Verschillende factoren, waaronder recombinatie van lading{0}}, remming van ladingsoverdracht op het grensvlak, degradatie-efficiëntie en ladingsscheiding, verminderen de effectiviteit van het fotokatalyseproces bij blootstelling aan het zichtbare spectrum [138] . Een van de prominente uitdagingen die benadrukt wordt is de lage waterstofopslag [83].

Vraag: Zijn fotokatalysatoren herbruikbaar?

A: De fotokatalytische MoS2-films zijn gemakkelijk herstelbaar en herbruikbaar. De films vertonen een hoge structurele en chemische stabiliteit, zelfs na vijf cycli van degradatiestudies.

Vraag: Wat is een goede fotokatalysator?

A: Een goede fotokatalysator moet worden gekenmerkt door: (i) het vermogen om straling uit een breed spectraal bereik van licht te absorberen, (ii) de juiste positie van de energiebanden van de halfgeleider rond de redoxreactiepotentialen, (iii) hoge mobiliteit en een lang diffusiepad van ladingsdragers, (iv) thermodynamisch.

Vraag: Wat zijn de factoren die de fotokatalysator beïnvloeden?

A: De mate van kleurstofadsorptie hangt af van de initiële kleurstofconcentratie, de aard van de kleurstof, het oppervlak van de fotokatalysator en de pH van de oplossing. De pH bepaalt de oppervlaktelading van de fotokatalysator. De adsorptie van de kleurstof is minimaal wanneer de pH van de oplossing zich op het iso-elektrische punt bevindt (punt van nullading).

Vraag: Waarom zijn fotokatalysatoren belangrijk?

A: Fotokatalysatoren zijn uitstekende materialen die zonne-energie gemakkelijk kunnen veranderen voor gebruik bij oxidatie- en reductieactiviteiten. Fotokatalysatoren worden op verschillende gebieden gebruikt, zoals het elimineren van verontreinigende stoffen uit lucht en water, het splitsen van water om H2 te genereren, geurbestrijding, inactivatie van kankercellen en bacteriële inactivatie.

Vraag: Waarom worden geleiders niet als fotokatalysator gebruikt?

A: In het geval van een geleider overlappen de valentieband en de geleidingsband elkaar. Voor een fotokatalytische reactie is de noodzakelijke voorwaarde gelijktijdig oxidatie en reductie, maar bij geleiding zijn alleen vrije elektronen beschikbaar. Vormgeleider, we voeren alleen een oxidatiereactie tegelijk uit, niet beide reacties tegelijkertijd.

Vraag: Wat zijn de meest voorkomende fotokatalysatoren?

A: Titaan(IV)oxide
Ondanks de veelbelovende eigenschappen van zinkoxide is titanium(IV)oxide nog steeds de meest gebruikte fotokatalysator. Dit hangt grotendeels samen met de hogere chemische stabiliteit van TiO2. Titaan(IV)oxide heeft een energiekloof die vergelijkbaar is met die van ZnO (3,2 eV) en een vergelijkbaar energiebandpatroon.

Vraag: Wat is de meest actieve fotokatalysator?

A: Titaandioxide (TiO2) is de meest prominente fotokatalysator [1,2,3], die op grote schaal wordt gebruikt vanwege zijn grote fotokatalytische activiteit, chemische en biologische stabiliteit, onoplosbaarheid in water, zuur- en base-omgeving, weerstand tegen corrosie, niet-toxiciteit, lage prijs en beschikbaarheid in vergelijking met oxide, sulfide.

Vraag: Wat zijn de vereisten voor een fotokatalysator?

A: De vereisten voor een fotokatalysator omvatten ten minste één halfgeleidermateriaal-A met een bandafstand van ten minste 3 eV, ten minste één halfgeleidermateriaal-B met een bandafstand van minder dan of gelijk aan 3 eV, en ten minste één additief-C. Naarmate het gehalte aan fotokatalysatorvezels toeneemt, kan de stof meer ammoniak absorberen, zijn de deodorantprestaties beter en is het deodoranteffect ook beter. Wanneer het gehalte aan fotokatalysatorvezels 80% en 100% bedraagt, hebben de stoffen een goed geurverdrijvend effect.

Vraag: Wat zijn de problemen met fotokatalyse?

A: De materiaal{0}}gerelateerde uitdagingen omvatten de synthese en het ontwerp van fotokatalysatoren die zichtbaar licht met een hoge kwantumefficiëntie kunnen absorberen, cokatalysatoren die selectief zijn en de reductie- en/of oxidatiereacties kunnen versnellen, en beschermingslagen die de migratie van de minderheidsdragers naar de .

Vraag: Wat zijn de basisprincipes van fotokatalysatoren?

A: Bij fotokatalyse wordt straling gebruikt voor het versnellen van chemische reacties. De straling is grofweg verdeeld in twee gebieden: ultraviolet en zichtbaar, die prominent worden geselecteerd op basis van de katalysator, bijvoorbeeld. Slechts 4% van het zonnespectrum valt onder het UV-gebied.

Vraag: Wat is het verschil tussen fotokatalyse en fotokatalysator?

A: Fotokatalyse omvat reacties die plaatsvinden door gebruik te maken van licht en een halfgeleider. Het substraat dat licht absorbeert en als katalysator voor chemische reacties fungeert, staat bekend als een fotokatalysator.

Vraag: Wat is degradatie van fotokatalysatoren?

A: Fotokatalytische afbraak is een geavanceerd oxidatieproces dat kan worden gebruikt om verontreinigende stoffen met een hoge concentratie, complexiteit en lage biologische afbreekbaarheid af te breken [204]. Fotokatalytische afbraak maakt gebruik van lichtenergie om de afbraak van verontreinigende stoffen te stimuleren.

Vraag: Waarom wordt UV-licht gebruikt bij fotokatalyse?

A: Directe excitatie met UV-licht biedt lange tijd een unieke manier om toegang te krijgen tot moleculen in hun aangeslagen toestand en om onconventionele reactiviteit te bevorderen. Met de komst van fotokatalyse kunnen deze aangeslagen toestanden worden bereikt met minder-energetische straling, door de werking van een fotosensitizer.

Vraag: Welke metalen worden gebruikt bij fotokatalyse?

A: Hier rapporteren we een fotokatalytisch proces waarmee men selectief zeven edele metalen – zilver (Ag), goud (Au), palladium (Pd), platina (Pt), rhodium (Rh), ruthenium (Ru) en iridium (Ir) – kan terugwinnen uit afvalprintplaten, ternaire autokatalysatoren en ertsen.

Vraag: Wat zijn de nanomaterialen voor fotokatalyse?

A: Metallische nanodeeltjes zoals platina, zilver en goud, of hun combinatie, zijn uitstekende materialen vergeleken met diverse metaal-gebaseerde oxiden. Deze materialen hebben goede elektronische en fotokatalytische eigenschappen.

Vraag: Wat zijn de beperkingen van fotokatalyse?

A: Eén beperking is het smalle bereik van de lichtrespons en het onvoldoende vermogen om ladingen te scheiden van de momenteel beschikbare halfgeleidermaterialen. Een andere beperking is de uitdaging om fotokatalyse op te schalen naar een industrieel proces dat qua kosten-concurreert met bestaande technologieën.

Vraag: Wat zijn de parameters die de fotokatalyse beïnvloeden?

A: Bij de fotokatalytische afbraak van kleurstoffen in afvalwater zijn de volgende bedrijfsparameters die het proces beïnvloeden: pH van de af te breken oplossing en de pH van de precursoroplossing (katalysatoroplossing tijdens bereiding van de katalysator); oxidatiemiddel, calcineringstemperatuur, doteringsmiddelgehalte en katalysator ...

Vraag: Produceert fotokatalyse ozon?

A: Ja, afhankelijk van de UV-golflengte. Het UV-licht met een bereik van 160-240 nanometer is ideaal voor het creëren van ozon uit zuurstof. Houd er rekening mee dat zuurstofmoleculen ozon creëren via een proces dat bekend staat als fotolyse. Het proces verstoort meestal het zuurstofmolecuul en resulteert in waardevolle zuurstofatomen.

Als een van de toonaangevende fabrikanten en leveranciers van fotokatalysatoren in China, heten wij u van harte welkom in de groothandel goedkope fotokatalysatoren die hier vanuit onze fabriek te koop zijn. Alle chemische producten zijn van hoge kwaliteit en een concurrerende prijs.